تنهایی، خاموشترین و دردناکترین بحرانِ پنهان در جامعه ماست؛ بحرانی که با هر گذرِ فصل، بر شانههای سالمندانمان سنگینتر میشود. در حالی که جامعه با سرعتِ برق و باد به سوی آینده میدود، بخشی از سرمایههای انسانی ما – یعنی همان بزرگوارانی که مسیر را برای ما هموار کردند – در میانِ سکوت و انزوای اجتماعی، در حالِ محو شدن هستند.
به گزازرش روابط عمومی اداره کل بهزیستی استان کهگیلویه و بویراحمد ؛ به مناسبت هفته بهزیستی، سید مهران کشاورز، مدیرکل بهزیستی استان، با حضور در فرهنگسرای محله سادات شهرستان گچساران ، از فعالیتهای مراکز «مهر و گفتگو» بازدید و با شرکتکنندگان در این پویش گفتگو کرد.
مدیرکل بهزیستی استان ، با حضوری گرم در میان این جمع، براین نکته تأکید کرد که سالمندان، نه تنها میراثداران گذشته، بلکه سرمایههای زنده و نخبگان توانمند امروز ما هستند. او در گفتگو با حاضران خاطرنشان کرد که برنامه «مهر و گفتگو» بخشی از چشمانداز بزرگ «طرح سلام» است تا با میراثداری از خردِ بزرگان، از انزوای آنان جلوگیری کند.
وی افزود ؛ مراکز «مهر و گفتگو» به عنوان یکی از ۱۸ برنامهی استراتژیک طرح ملی «سلام»، با هدف ارتقای سلامت روانی و اجتماعی سالمندان و بهرهگیری از ظرفیتهای نخبگان توانمند، راهاندازی شدهاند. هدف اصلی این طرح، مبارزه با انزوای اجتماعی و تقویت تعاملات بیننسلی از طریق ایجاد بسترهای ارتباطی مثبت است ، از کارگاههای خاطرهنویسی که نشان میدهند هر خطِ چینِ چهرهی یک سالمند، داستانی برای روایت دارد، تا آموزش مهارتهای دیجیتال که پلی است میان دنیای نو و تجربیات کهن. در این محافل، هدف تنها سلامت جسم نیست؛ هدف، بازگرداندن لبخند به چهرههایی است که با حضورشان، مفهوم «مهر» و «گفتگو» را معنا میبخشند.
سید مهران کشاورز افزود ؛ ما در بهزیستی، با نگاهی واقعبینانه به بحرانِ انزوای اجتماعی، دریافتهایم که سالمندان نباید به حاشیه رانده شوند. طرح «مهر و گفتگو» و زیرمجموعه آن، طرح بزرگ «سلام»، تنها برای سرگرمی نیست؛ بلکه یک ضرورتِ حیاتی برای مقابله با افسردگی، فراموشی و انزوایی است که میتواند سلامتِ روانِ نسلِ خردمند ما را در هم بشکند.
سید مهران کشاورز گفت :از کارگاههای خاطرهنویسی برای حفظ هویت، تا آموزش سواد دیجیتال برای پیوند دوباره با دنیای امروز؛ تمام این تلاشها، فریادی است برای بازگرداندنِ جایگاهِ اجتماعی به کسانی که حق دارند در عصرِ تکنولوژی، تنها و غریبه نباشند. بهزیستی با اجرای این برنامهها، اعلام میکند که دغدغه اصلی ما، نه فقط سلامت جسم، بلکه حفظِ کرامت و نشاطِ روانیِ کسانی است که سایهشان بر سرِ جامعه ما گسترده است.
وی تصریح کرد: برنامه اصلی ما، تبدیل کردن این مراکز به کانونهای زنده برای توانمندسازی و بازگرداندنِ اشتیاق به زندگی است. ما نمیخواهیم سالمندان را تنها در خانههایشان رها کنیم، بلکه میخواهیم آنها را به عنوان نخبگان و سرمایههای اجتماعی در قلبِ محلهها و در کنار نسل جوان قرار دهیم.
در نهایت سید مهران کشاورز خاطر نشان کرد ؛ ما نباید اجازه دهیم که با گذشت زمان، آنچه را که "تجربه" مینامیم، به "خاطرهای منزوی" تبدیل شود. بحران واقعیِ امروز، تنها کاهش توان جسمی نیست؛ بلکه بحرانِ از دست رفتنِ نقشِ اجتماعی است. وقتی یک سالمند از گفتگو، از موسیقی، از یادگیریِ زبانِ جدیدِ دنیای دیجیتال و از حضور در محله محروم میشود، در واقع بخشی از هویتِ جمعیِ ما در حال فروپاشی است. طرح "مهر و گفتگو" پاسخی است به این پرسش اخلاقی: آیا ما در برابرِ انزوای ریشههایمان، بیتفاوت خواهیم بود؟ بهزیستی با این گام، نه تنها به دنبال خدمات، بلکه به دنبال بازگرداندنِ "حقِ حضور" به این نخبگانِ توانمند است.
در پایان، مدیرکل بهزیستی استان، ضمن تأکید بر ضرورت همکاریهای بینسازمانی در راستای ارتقای سلامت جامعه، از نقش کلیدی و همراهی مستمر دانشگاه علوم پزشکی و مرکز بهداشت و درمان شهرستان گچساران قدردانی کرد. وی با اشاره به حمایتهای گسترده این نهادها در تمامی برنامههای بهزیستی، آنها را شریک اصلی در تحقق اهداف طرحهای حمایتی دانست و افزود ؛ این مبارزه با انزوا، تنها وظیفهی سازمانها نیست؛ این یک مسئولیتِ جمعی است. هر بار که ما با یک سالمند گفتگو میکنیم، در واقع در حالِ حفظِ سلامتِ روانیِ کلِ جامعه هستیم. بهزیستی استان کهگیلیویه و بویراحمد با اجرای این طرح، فراخوانی است برای "همدلیِ فعال". بیایید اجازه ندهیم آنچه را که با زحمت و تجربه ساخته شدهاند، در حصارِ تنهایی و فراموشی محصور شود. بیایید با "مهر و گفتگو"، دوباره پیوند ِمهر و خرد را در محلههایمان زنده کنیم.
وی افزود ؛ در مراکز "مهر و گفتگو"، فعالیتها صرفاً برای پر کردنِ زمان نیست؛ ما در پیِ بازسازیِ معنا هستیم. وقتی در کارگاههای خاطرهنویسی، به آنها کمک میکنیم تا میراثِ زندگیشان را برای نسل بعد ثبت کنند، در واقع داریم "پلِ میان دو عصر" را میسازیم. وقتی مهارتهای دیجیتال را به آنها میآموزیم، در حالِ شکستنِ دیوارهایِ نادیدنیِ میان نسلها هستیم تا آنها دوباره با دنیای امروز همزبان شوند. هدف ما، تبدیل کردنِ "سکوتِ ناشی از تنهایی" به "جریانِ جاریِ گفتگو" است؛ تا هیچ سالمندی در میانِ هیاهویِ تکنولوژی، احساسِ غریبه بودن نکند.
نظر شما